У беларускім жывапісе апошніх трох-чатырох дзесяцігоддзяў ёсць імёны, якія сімвалізуюць сабою пэўныя базавыя з'явы ці накірункі ў нацыянальным мастацтве, свайго роду брэнды, значэнне, змест і сутнасць якіх не аспрэчваецца. Калі пад іх знакам адбываюцца выставы, цяжка чакаць дэманстрацыі рэвалюцыйнага прарыву ў сучасным творчым працэсе, але якасць зместу гарантавана.
(На выяве: Ілона Касабука. Лілеі)