У чэрвені гэтага году я з'ездзіла на экскурсію па Астравеччыне, якую праводзіў легендарны музыка-краязнавец Аляксей Фралоў. Гэтым летам партыя БХД зладзіла аж дзьве такія экскурсіі, адна з мэтаў каторых - агітацыя паспалітай свядомасці супраць будаўніцтва АЭС у гэтым "найчысцейшым куточку Беларусі". Чытаць далей »

Акупацыя 1941-44 гадоў - чорная старонка ў гісторыі Беларусі. Пасля вайны, дзякуючы савецкай прапагандзе, усе злачынствы, што здзяйсняліся на акупаванай тэрыторыі, па дэфолце прыпісваліся немцам. Але мае гутаркі з бабулямі ды дзядулямі выявілі: немцы былі “натто культурні” (дзед Ігнат) і “сядзелі  на бальшаку ў штабе” (бабуля Зоя), выступаючы, калі можна так выславіцца, мэнэджэрамі знішчэння. Насамрэч у Беларусі падчас акупацыі віраваў цэлы кацёл нацыяў. Я вырашыла сабраць тут згадкі сваіх продкаў - пазітыўныя ці негатыўныя - пра розныя нацыі ў вялікай айчыннай вайне, як яны іх пабачылі.Чытаць далей »

Учора я атрымала новы цікавы досьвед - чытаньне вершаў на вуліцы. Бо паўдзельнічала ў "Фэсьце вулічнага мастацтва", які арганізоўваў мой аднакурсьнік па Беларускім Калегіюме Кірыла Ільніцкі. Ён ходзіць у студыю пры "Свабодным тэатры", і ў сераду зранку ён патэлефанаваў і сказаў, "Марыйка, мне трэба здаць залік".Чытаць далей »

Марыйко, котко золотэньке,
шчырэ дзяку за публікацыю. Усэнько - чыста праўда... Сьвято сьвятом, а мніэ воно заўшэ гуорке, бо усэ помэтаю і сэрцэ шчыэміт і старэчого віэўку нэ звэсэльвяе.
Усёго Вам доброго і найліэпшого додатком. Васіль

Гэтак па-нашаму, па-паляшуцку адгукнуўся Васіль Сёмуха на публікацыю ў НЧ ягоных згадак пра дзяцінства за акупацыяй, а таксама Прамовы з нагоды ўручэння Крыжа кавалера ордэна “За адмысловыя заслугі перад Федэратыўнай Рэспублікай Германія” ў 1991 г. Чытаць далей »

Учора позна ўвечары на аўтобусным прынынку я пачувалася адным цэлым са сваім народам.Чытаць далей »

6 сакавіка ў Кіеве ў законны шлюб уступілі ўкраінская паэтка і тэлежурналістка Алена Стэпанэнка і беларускі паэт і трэш-празаік Сяргей “Пістончык” Прылуцкі. Па нашых падліках, гэта пяты ўкраінска-беларускі сямейны саюз, які меў месца ў літаратуры за апошнія 100 гадоў.  Пакуль беларускія сябрукі Пістончыка, заспетыя нечаканай навіной хто дзе стаяў, дасылаюць на поўдзень віншаванні са зменай сацстатусу, я падаю тут кароткую гісторыю беларуска-ўкраінскіх мілосных стасункаў.Чытаць далей »

У мінулым годзе актывісты суполкі ТБМ заклікалі чвартаваць мяне за літаратурны партрэт Франака Вячоркі. І вось нядаўна прыйшла пазытыўная навіна: Франак Вячорка выдаў мне індульгенцыю. Прынамсі, апублікаванае ў "Дзеяслове" апавяданьне 'Ліза' я расцэньваю менавіта як подпіс пад маімі словамі і яшчэ адзін штрых да патрэту. Чытаць далей »

Па просьбе шэф-рэдактара НЧ зьмяшчаю тут найлепшае інтэрвію з Паўлам Латушкам, запісанае мной на адкрыцьці Міжнарожнага менскага кніжнага кірмаша 10 лютага і  апублікаванае тыдзень таму ў маім прыватным блогу.Чытаць далей »

З 2007 года я наведваю Менскія кніжныя кірмашы, якія адбываюцца штолюты, не проста як пакупнік, а як журналіст, які абавязвае сябе напісаць справаздачу пра гэту падзею. Калі знаёмыя просяць мяне сфармуляваць, за што я так люта ненавіджу гэтыя лютаўскія сходы, я зазвычай называю тры прычыныЧытаць далей »

Сусед запісаў мне 6 серый новага рускага серыяла “Школа”, які 11 студзеня пачалі паказваць у Расіі па канале ОРТ. У працэсе прагляду мы праз гугл даведаліся, што ў Расіі скандал: міністэрства адукацыі нібыта збіраецца забараніць серыял за чарнуху і аднабаковасць. Здымала Валерыя Гай Германіка — маладая рэжысёрка фільму “Усе памруць а я застануся”.  (На здымку: гэта не акторка, гэта рэжысёрка)Чытаць далей »